پایتون در ده دقیقه

پایتون یک زبان اول عالی است: تقریباً مثل انگلیسی خوانده می‌شود و همه‌جا اجرا می‌شود. اگر لینوکس یا مک داری، از قبل نصب است؛ در ترمینال python3 را تایپ کن. همین مقدار برای مفید بودنِ واقعی کافی است.

مقدارها و متغیرها

یک متغیر، نامی برای یک مقدار است. نوعش را اعلام نمی‌کنی — پایتون خودش تشخیص می‌دهد. دستور print() چیزی را روی صفحه نشان می‌دهد.

name = "Sepehr"
age = 23
print("Hello,", name)
print(name, "is", age, "years old")

گرفتن تصمیم

دستورهای if / elif / else بسته به یک شرط، کدهای مختلفی را اجرا می‌کنند. تورفتگی (فاصله‌های ابتدای خط) همان چیزی است که با آن پایتون می‌فهمد کدام خط‌ها به هم مربوط‌اند — تزئینی نیست.

temp = 36
if temp < 20:
    print("cold")
elif temp < 30:
    print("mild")
else:
    print("warm")

تکرار با حلقه‌ها

یک حلقه‌ی for به‌ازای هر عضو یک فهرست، یک بار تکرار می‌شود. فهرست چند مقدار را به‌ترتیب نگه می‌دارد و داخل کروشه نوشته می‌شود.

devices = ["router", "switch", "camera"]
for d in devices:
    print("checking", d)
print("done —", len(devices), "devices")

قدم بعدی کجاست

با متغیرها، شرط‌ها و حلقه‌ها همین حالا می‌توانی کارهای کوچک را خودکار کنی. بعد، سراغ توابع (def) برای استفاده‌ی دوباره از کد، و دیکشنری‌ها برای ذخیره‌ی داده‌ی نام‌دار برو. بخش ابزارهای سایت برنامه‌های واقعی پایتون دارد که می‌توانی خط‌به‌خط بخوانی‌شان.